czwartek, 20 listopada 2014

Przystań na Lofotach

Górzyste północne wyspy to arcydzieło geologiczne, zanurzone w pieczołowicie pielęgnowanej tradycji"
National Geographic

To właśnie norweskie Lofoty stały się obiektem badawczym mojej pracy magisterskiej! Nie ukrywam, że o tak magicznym miejscu pisało się z przyjemnością i co najmniej na piąteczkę ;) Tymczasem, przygotowując się ostatnio do wyjazdu, w trakcie pakowania, przypadkowo znalazłam pogniecione i poplamione karteczki z dawno już zagubionym wierszem o Lofotach. Szczerze mówiąc, sądziłam że już przepadł na zawsze. A tu taka miła niespodzianka! Oto wiersz, który pisałam w pociągu z Bodo do Oslo, wracając z letniej - pierwszej wyprawy na wyspy (na karteczkach wyrwanych z notesu, małych papierkach "pożyczonych" od siedzących nieopodal norweskich nastolatek;)). Oto i on.... 

"Przystań na Lofotach"
(obraz Mamy)
Przystań na Lofotach
Czerwone, żółte, niekiedy niebieskie
domki na palach z białymi oknami
migoczą na tafli wody, a w oddali 
Norweskie Morze, utkane rybackimi kutrami

Drewniane, malutkie, niczym bajkowe
stoją na straży północnych obyczajów
koncerty mew, zwykle całodniowe
dodają uroku tej przystani na skraju

Przybyszu. Zatrzymaj się, 
tylko bez pośpiechu, przystań na Lofotach.
zakochaj się w tych domkach, zatoczkach, obłokach
po niebie czy też wodzie płynących?
Latem ciesz się słońcem, co usnąć zapomina
zimą czekaj zorzy, w nocy spektakl się zaczyna
Wędruj dziarsko wśród białych szczytów gór, 
idąc, nie bój się brnąć w dal
zasmakuj w tradycji, gdy suszony dorsz to król 
smakując, wsłuchaj się w szum fal
(wiersz autorski)

2 komentarze:

Spodobał Ci się ten post? Bardzo ucieszy mnie Twój komentarz :)

Daria Staśkiewicz